Gdzie szukać pomocy przy podejrzeniu spektrum autyzmu? Wyjaśnia lek. Magdalena Turek

Coraz więcej osób – zarówno dorosłych, jak i rodziców dzieci – zadaje sobie pytanie, czy trudności w komunikacji i funkcjonowaniu społecznym mogą mieć związek z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Jak podkreśla lek. Magdalena Turek z SP ZOZ Szpital Psychiatryczny w Toszku, kluczowe jest odpowiednie pokierowanie diagnostyką już na samym początku.

– „W przypadku podejrzenia takich zaburzeń, czyli podejrzenia trudności w funkcjonowaniu społecznym, najczęściej komunikacji, powinniśmy się udać do lekarza psychiatry lub psychiatry dziecięcego, który pokieruje nas dalej” – wyjaśnia specjalistka.

Pierwszym etapem jest szczegółowa konsultacja psychiatryczna. Podczas wizyty lekarz przeprowadza wywiad kliniczny oraz bardzo ważny wywiad rozwojowy. Jak zaznacza lek. Turek, autyzm to „zespół behawioralny różnych zachowań i zaburzeń emocjonalnych, który rozpoczyna się we wczesnym dzieciństwie”, dlatego analiza rozwoju pacjenta od najmłodszych lat ma fundamentalne znaczenie.

W zbieraniu informacji pomocne może być specjalistyczne narzędzie diagnostyczne ADR – ustrukturyzowany wywiad prowadzony z rodzicem lub opiekunem, który wspiera proces oceny rozwoju i funkcjonowania dziecka.

Istotnym elementem wizyty jest także bezpośrednie badanie pacjenta – obserwacja zachowania oraz odpowiedzi na zadawane pytania. W sytuacjach wymagających pogłębionej diagnostyki lekarz może skierować na badanie ADOS-2.

– „Badanie ADOS-2 obecnie uważane jest za złoty standard w przypadku diagnozowania zaburzeń ze spektrum autyzmu i pozwala nam ze stuprocentową niemal pewnością rozpoznać wtedy deficyty” – podkreśla lek. Magdalena Turek.

Specjalistka zwraca uwagę, że w przypadku wątpliwości nie warto zwlekać z konsultacją. Wczesna i rzetelna diagnoza pozwala lepiej zrozumieć trudności, wdrożyć odpowiednie wsparcie terapeutyczne i poprawić jakość funkcjonowania zarówno dziecka, jak i osoby dorosłej.

Jeśli pojawiają się niepokojące sygnały – pierwszym krokiem powinna być wizyta u lekarza psychiatry lub psychiatry dziecięcego. To on pokieruje dalszym procesem diagnostycznym i pomoże wybrać właściwą ścieżkę wsparcia.

Fot. Archiwum ŚPI